Tag Archives: Vrijheid

Mooi setje

Mooi setje

‘Ik vind ons wel een mooi setje.’ 
‘Ja, ik het T-shirt en jij de stoere spijkerbroek.’ 
Ik bedoelde een iets ander setje, maar kruip nog even iets dichter tegen Eva Luna aan en sla mijn arm om haar heen. Zij pakt deze vast en trekt hem strakker om haar heen. We genieten allebei. Ze mag vannacht bij mij in bed logeren. Het laatste nachtje van dit jaar.

Aankomende nacht zal ze pas ver in 2021 in bed stappen. Het is een nachtbraker. Eentje die intens kan genieten van een lekker sfeertje om haar heen. Oudjaarsmiddag carbid schieten op het erf bij vrienden. Wie weet daar nog een laat geboren kitten knuffelen. ‘Avonds thuis spetterkaarsjes aan en rond de klok van middernacht toch echt wel rotjes afsteken.

Als kind stond ik stoer, trots en lachend en heel soms een beetje angstig op de zandbakrand voor ons huis met buurtkinderen astronautjes te knallen. Later gooide ik strijkers van me af terwijl ik na middernacht van vriendenhuis naar vriendenhuis trok. Het plezierige sfeertje, het speciale moment; we gaan samen een nieuw jaar in, deed mij zo goed. Wanneer het licht werd kwam ik thuis. Ik kon dan gelijk bij mijn ouders in de auto stappen om de Nieuwjaarswensen over te brengen aan opa en oma. Daar aangekomen hapten we met heel de familie in rolletjes en was er voor de jongsten mierzoete rode kinderlikeur.

Ik weet het. De rotjes mogen dit jaar niet, maar ik wil niet luisteren. Ik kan het niet. Ik weet heus, iedereen maakt offers en levert in en wat stelt een rotje nu voor, maar ik wíl er een paar afknallen. Het is als een soort innerlijk setje met mijzelf. De vrijheid die ik die nachten voelde als puber. Een soort onoverwinnelijkheid. Alsof ik het nog nodig heb. Dat ruiken van het kruid. Het horen van de knal. Die korte lichtflits. Het raakt iets in mij aan dat ik levend wil houden.

Ik weet het, we willen de wereld levend houden. Het tijdperk van de mens oneindig maken of geld oneindig maken. Maar is dat echt de synoniem van vrijheid, van liefde, van mooie setjes?

Naastenliefde

Naastenliefde

‘Oh, wat een mooie kleur! Paars is mijn lievelingskleur mama.’ Ik laat haar de grote beurse plek op mijn bovenbeen zien. Ik wil wat medeleven, maar was even vergeten dat een ieder de boel weer anders beleefd.

Zo vindt de een de tulpenvelden; strakke kleurvolle Mondriaanvlakken in het polderlandschap mooi. Een ander verkiest de wilde losheid van een berm vol koolzaad en fluitenkruid. In de polder groeit het naast elkaar.
Wat de een belangrijk vindt, hoeft de ander niets te interesseren. En wat ik als waarheid beleef kan voor een ander een leugen zijn. Is dat een probleem? Nee. In ieder geval niet als we niet afhankelijk zijn van de goedkeuring of bevestiging van de ander. Helaas is dat laatste soms een struikelblok.
Het is ook moeilijk. Jij bent ergens helemaal vol van en wil zo graag de ander op je hand. Je kan ook zo overtuigd zijn en het een ander op willen leggen.

Je eigen ding ontdekken en kunnen doen is heerlijk. Ik ondervind momenteel een mooi voordeel van een latrelatie. Zo heb ik in de woonkamer nu een petrolblauwe muur, een groene bank en een behang voorzien van junglebladeren. Ik weet dat mijn Lief dit niet met stip op nummer 1 van zijn smakenlijstje heeft staan. Zouden we ooit samen in een huis wonen weet ik echter ook zeker, dat we door goed overleg, uitkomen op een inrichting die ons beiden zal bevallen.

Een van de vereisten om het samen goed te hebben; luisteren naar elkaar. Naar ieder met zijn eigen ik en eigen leven en beleving. Toen ik Eva Luna vertelde dat het paars ontstaan was door een harde botsing streelde ze lief haar vingers over de plek.
Als een ieder zowel zichzelf als de ander kan zien, beiden met respect en zorg, dan kan je een heel goede naaste zijn en hebben, en ik denk, dat dat in de buurt van vrijheid komt.